NEW YORK

Een knipoog naar de douane wiens vadergevoelens direct omhoog kwamen toen hij hoorde dat ik alleen op reis ging: “Ik wacht je over een halfjaar hier wel weer op”. Daarnaast het geluk om direct in Amerikaanse sferen te komen door in het vliegtuig naast het enige echte Amerikaanse stel met een grote personal space te zitten, waarvan de space na een uurtje of 6 iets kleiner werd toen bleek dat ik uit Nederland kwam. Daarmee kwam ook voor het eerst iets positiefs uit de mond van “Denise”, die ik altijd kon bellen als ik in problemen zat. Ze woonden maar 12 uur rijden vanaf NYC en haar man had 25 jaar bij de army gezeten, al kon hij dit helaas niet zelf zeggen. Denise deelde thuis, EN in het vliegtuig, duidelijk de lakens uit. Verder veel pretzls, constante toevoer van drinken geschonken door bejaarde stewards en een ruime keuze uit muziek, games en films. Wat wil een mens nog meer op weg naar the yellow cabs?

Tevreden en voorspoedig verliep de reis. In het hostel heb ik het nog tot 20u lokale tijd (02:00u onze tijd) weten te rekken om vervolgens neer te ploffen in mijn bedje in kamer 505.
Helaas was mijn rust van korte duur… 2 Canadese en 1 Braziliaanse kwamen bruut mijn nachtrust verstoren door te giechelen, heen en weer te lopen en vooral de lamp aan te laten. 00:00u was de pret voor ze afgelopen en kon ik (06:00u onze tijd) ein-de-lijk mijn jetlag verwerken.

Met dezelfde meiden ben ik vandaag de stad ingegaan. UN – Central Park – Times Square
Un= saai
Central Park= groot, schaatsen rete duur dus niet gedaan
Times square= veeel, heeeeeel veeeeeeel mensen
Ground zero ook nog – niet – gezien. Grootse leegte denk ik als je over het hek kon kijken.

Daarnet de Canadians uitgezwaaid en zo met Marina (de Brazilian) een happie eten en de kroeg in. Can’t wait!

 

HAPPY 2010

Je zult het niet geloven, maar heb echt mijn saaiste oud en nieuw ooit achter de rug.
Vol goede moed wilden Marina en ik naar Times Square. Gelukkig maken ze zelfs daarvoor reclame op alle mogelijk denkbare plekken: metro, tv, radio, straat (mond-op-mond-reclame doet het hier goed). Zo wisten we dat we geen rugtassen of andere grote tassen mee konden brengen, geen eten en drinken en ander spul wat wellicht als explosief konden worden gezien. Drie uur ’s middags moest je er toch zeker wel zijn wilde je de ball drop zien. Dat redden we echter niet. Haar en make-up moest nog gedaan worden, dus toen we om half 5 weggingen vonden we dat het we het nog netjes hadden gedaan.
Dat vroeg komen had ermee te maken dat ze alle toegangswegen naar Times Square zouden afsluiten. Wat dus ook het geval was toen wij aankwamen. Maarrrrr…. met een grootse omweg kon je uiteindelijk ook nog een respectabel plekje bemachtigen. Moet je wel eerst langs 6 politiechecks en werd je constant geduwd. Geloof me, een optreden is er niks bij. De Aziaten zijn veruit het ergst trouwens.

Goed, uiteindelijk stonden we. En dat hebben we 5u lang gedaan. Alleen maar op dezelfde plek. Geen muziek, geen drank…

10-9-8-7-6-5-4-3-2-1 HAPPY NEW YEAR… geen bal te zien, 10 rotjes die afgeknald werden en iedereen die direct terug naar de subways liepen. Daar stond ik dan met mijn knipperend 2 dollar 2010 bril. Verloren, alleen, koud en zeer, zeer nuchter!
Geen knuffels, kussen. NIKS!

Uiteindelijk met wat mensen die we hadden ontmoet naar een Braziliaanse bar geweest. Daar eindelijk twee cocktails gedronken. Toen claimde het meisje met wie ik was dat ik dronken was. Mijn God, ik kwam eindelijk in de stemming….
… en had nog wel zin om een leuke tent op te zoeken. Maar haar voeten waren toch echt heel nat en ze was moe. Tsja, daar sta je dan.

Terug naar het hostel gegaan en een traantje gelaten in bed. MIS MIJN VRIENDEN!

—————————————-

Vandaag nieuwe ronde, nieuwe kansen. Dus vol goede moed hoop ik vanavond wel te gaan stappen. WISH ME LUCK!

2 gedachten over “NEW YORK

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *