4 WEEKS PLANKING

De plankchallenge is nu officieel voorbij. Huilen, omdat je nog wel weken had kunnen doorgaan of omdat je blij bent dat deze helse uitdaging eindelijk voorbij is? Het idee was dat je deze challenge zolang als je wilde kon meedoen en op elk gewenst niveau kon instappen. Ik was zo enthousiast om voor de vier volle weken te gaan. Hoe kon ik ook anders, ik had zelf het schema bedacht voor deze uitdaging. In mijn vorige blog blikte ik al terug op de eerste twee weken en verklapte ik jullie al dat ik mijn eigen bedachte schema stiekem een beetje zwaar begon te vinden.
Je bent nu vast heel nieuwsgierig naar hoe het mij de laatste twee weken is vergaan.

Nou dat kan ik jullie vertellen! Vol goede moed ging ik verder en lukte het mij gewoon om meer dan 85 secondes te kunnen planken. Wat je met een beetje wilskracht en goede muziek wel niet kunt bereiken!
De muziek werd een belangrijk onderdeel van de challenge. In stilte planken lukte me gewoonweg niet meer. Opzwepende muziek hielp me er doorheen, maar ook het sluiten van mijn ogen.

Gek genoeg sluit ik altijd mijn ogen als ik me wil concentreren als iets zwaar of pijnlijk is. Regelmatig sluit ik mijn ogen als ik keihard aan het roeien ben tijdens een crossfitworkout. Ook als ik in de tandartsstoel zit of bij de mondhygiëniste en ik verwacht pijn te voelen, sluit ik mijn ogen. Zo dus ook bij het planken. Ben ik daar overigens de enige in? Het klinkt nogal weird namelijk.

 

“Ik sluit altijd mijn ogen als ik me goed wil concentreren.”

 

Hoe dan ook, met knallende muziek en de ogen gesloten plankte ik me een gat in de dag. Toen ik uiteindelijk meer twee hele minuten achter elkaar kon planken op dag 18 was dit dan ook een heuse PR! Ja, een Personal Record.

 

13001039_2207996392674421_4277616514118810916_n

 

Toen ging het ergens mis. Mis met mijn stresslevel van de laatste weken, mis met mijn motivatie, mis met mijn buik. Als je mij op instagram volgt heb je het vast een beetje mee gekregen. Dat ik het gevoel heb stil te staan, niet goed weet waar ik nou eigenlijk goed in ben en ga zo maar door. Vervolgens heb ik ook al tijden last van mijn buik en lijkt dit de laatste weken alleen maar erger te zijn geworden. Vast een gevalletje van één plus één is twee, maar vervelend zeker.

Van die plankchallenge kwam de laatste week dus niet zoveel meer terecht, maar is dat erg? Welnee! Ik zou namelijk bijna vergeten met welke reden ik dit jaar challenges aan wilde gaan. Ik schreef daar toen over: Tot slot wil ik mijzelf blijven uitdagen. Juist ook om meer naar mijn gevoel te gaan luisteren en nieuwe sensaties hierbinnen op te merken.

Ik voelde dat het even niet lukte en ik mijzelf geen extra druk op moest leggen, ten slotte had ik die PR toch al binnen… Daarnaast is het zó leuk om te zien hoeveel mensen er weer mee deden en het wel gelukt is om vol te houden. Wat een kick geeft dat! Misschien ben ik dan toch ergens goed in? Kan in beter motiveren dan het zelf vol houden?

 

“No matter how slow you go, you are still beating everyone on the couch.”

 

Chrissy is zo’n topper die meedeed. Morgen vertelt zij aan jullie hoe de plankchallenge haar is vergaan, so stay tuned!

 

En HIER wat mijn nieuwste challenge wordt. Denken jullie dat ik deze challenge wel kan volbrengen en doe jij ook weer mee?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *