WEES PIPPI, NIET ANNIKA

Gebiologeerd zat ik als kind voor de buis naar Pippi te kijken. Dan was het alsof ik mezelf zag. Stoer en bruisend van de ideeën. Dat meisje met rode vlechtjes, sproetjes en meneer Nilsson op haar schouder was ík. Al durfde Pippi altijd net dat beetje meer, had schijt aan alles en was een stuk toffer dan ik. Ik was dat pientere, doch stoere meisje met bruine haren loodrecht langs mijn hoofd alsof het net keihard had geregend. Met een oranje knuffel, genaamd Doesj, onder mijn arm slepend bewoog ik mij voort in een vierkamerflat in Utrecht. Kakelbont was ver te zoeken. Evenmin als Tommy en Annika.

Maar ik voelde mij stoer. Sterk. Mans. Krachtig. Energiek. Vastberaden. Ik kon de wereld aan. Net als Pippi.

 

pippi

 

SCHIJTLUIS
Helaas voelde ik me de laatste dagen meer Annika dan Pippi. Je kent haar vast nog wel. De schijtluis die alles volgens de regels wilde doen. Zo’n brave Hendrik. Saaie doos. Tuttebel. Nu alleen al gaan mijn haren overeind staan als ik aan haar denk. Wat een schijtwijf. Dus dat. Volgens mij moest Pippi haar ook niet. Tommy daarentegen was wat dat betreft nog wel in voor een spannend avontuur.

downloadAnnika nam vorige week bezit van mij. Als een duivel trad ze in mij en voor ik het wist was de stoere Pippi die altijd nog als een klein vuurtje in mijn brandde verdwenen en overgenomen door die angstige trut.

Daar waar ik net op het punt stond om veranderingen te ondergaan, omdat ik wist dat de tijd er rijp voor was, kwam die schijterd de hoek om kijken met haar negatieve gezeur.

Ze kwam nadat ik mij net had ingeschreven voor de opleiding tot gewichtsconsulent en ik ook net een supertoffe samenwerking was aangegaan met Fonds Psychische Gezondheid en voor hun YOUNG MIND ACADEMY de Bewegen = leven-challenge heb bedacht.

In plaats van dit samen met mij te vieren en mij een lekker glaasje prosecco aan te bieden, begon ze eigenlijk gelijk al met dat irritante stemmetje van d’r mijn euforische gevoel naar beneden te halen.

Je kunt het toch niet. Haal je je niet teveel hooi op je vork? Het is een domme MBO opleiding die je gaat doen, je kunt veel meer dan dat. Een ander kan dit veel beter.”

Zo ging ze nog wel even door.

Huilend ging ik de laatste dagen door het leven, Annika gelijk gevend en vol angst. Na een jaar thuis te hebben gezeten zonder verplichtingen wilde de Pippi in mij zo graag vooruit. Niet meer dat gevoel hebben stil te staan, maar ik vergat even dat Annika altijd eerst de sfeer moet verpesten en niks durft. Maar ik ben haar de baas hoor! Ik heb even een hartig woordje met haar gesproken.

“Annika! Luister eens even goed naar me. Ik zit al een jaar thuis en stiekem weet ik al heel lang dat ik iets met voeding wil doen, mijn website groter wil maken en een voorbeeld wil zijn voor anderen. Misschien neem ik wel teveel hooi op mijn vork en kunnen mijn hersenen meer aan dan deze opleiding, maar dat wil ik niet. Hoor je me? Dat wil ik niet! Deze opleiding is precies wat ik nu wil en dat ik het aankomende weken drukker ga krijgen is zeker, maar het blijft speculeren of het ‘teveel’ is. Ik zal goed naar mijzelf en mijn lichaam luisteren. Evenals naar mijn vrienden en familie die mij ook goed kennen en kunnen herkennen wanneer ik weer eens doorsla en van de stress niet meer kan slapen. Daarnaast wil ik je zeggen dat ik dit wel kan. Dat ik veel meer kan en durf dan jij die altijd op haar veilige plek blijft zitten. Ik wil me niet meer laten leiden door angst en een gevoel van falen. We gaan er gewoon voor en mocht het niet lukken, ook goed. Ik ben goed zoals ik ben en jij lieve Anikka, ja jij. Jij bent gewoon jaloers!”

Je begrijpt dat Annika hier niet veel op had terug te zeggen en ik algauw de stevige hand van Pippi op mijn schouder voelde.

WEES PIPI, NIET ANNIKA
Ik voel mij langzaamaan weer Pippi worden. Ik ga aankomend jaar gewoon keihard rocken, ik voel het! Het is tijd voor een nieuw hoofdstuk. Ik vind het mega spannend, maar ik heb er ook ontzettend veel zin in!

Mijn weg hiernaar toe is traag en langzaam geweest waarin ik veel aan mezelf en mijn kunnen heb getwijfeld. Nog steeds twijfel. Met emoties die als een achtbaan op en neer gaan. Ik wil dan ook mijn lieve vrienden bedanken, evenals mijn familie en grote liefde Roel voor hun geduld en luisterend oor. Een special thanks gaat ook uit naar Odette, die altijd net de dingen zegt die mij aan het denken zetten. Dank daarvoor!

Ik wil Pippi zijn, geen Annika…

 

a478823573a93d62e56f620d72539ae7

HealthyJuf

15 gedachten over “WEES PIPPI, NIET ANNIKA

  1. Marleen schreef:

    Wat is dit herkenbaar, een geweldig mooi stuk! Oprecht, kwetsbaar, echt en met een leuke dosis humor. Wat een schrijftalent ben je! En trouwens ik denk ook dat Pipi het niet op Annika had…. stomme tuttebel! En vergeet vooral niet dat je het afgelopen jaar niet stil hebt gestaan, maar juist een enorme groei door hebt gemaakt. Dit maakt dat het tijd is om Pipi weer terug te laten komen, stap voor stap…. maar, ze komt!

    Dikke kus!

    • healthyjuf schreef:

      Wat een te gekke reactie Marleen! Wat je zegt is helemaal waar en soms goed om weer even bij stil te staan. Wij gaan het gauw samen vieren. Liefs

    • healthyjuf schreef:

      Ha Lyanne! Wat leuk je reactie, dankje. Het is af en toe een hele reis hoor en wat kun je jezelf toch gek maken en naar beneden halen. We gaan gewoon door en we zien wel hoe deze reis verder gaat!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *