maart 28, 2016

VEGETARISCH

‘Liefje’, appte ik nog gauw naar mijn vriend. ‘Zeg je wel even tegen je ouders dat ik twee weken vega eet en ik daarmee a.s. zondag start!’

#2WEEKSVEGETARIANCHALLENGE
Wàt een geluk dat ik mijn challenges altijd op de zondag start, want die zaterdag gingen we nog uitgebreid steengrillen met de family. De laatste avond nog even bergen vlees naar binnen harken (waar je sowieso wel twee weken op kan teren) om de volgende dag braaf de vleeswaren bij het ontbijt te laten staan.

Ik startte mijn challenge met heerlijke American pancakes met blauwe bes, walnootjes en ahornsiroop. Als ik er aan terug denk loopt het water me weer in de mond. Om de steengrill-calorieën te verbranden deed ik een prachtig rondje op mijn skeelers door de polder. Denk daar een dosis zon bij en Nederland is op zijn mooist.

Bij terugkomst lekker badderen en weer de eerste lentezon in. Geen vuiltje aan de lucht zou je denken. Tot het avondeten ter sprake kwam en mijn lieve vriend ineens schoorvoetend bekende: “Es…, wat ik je niet heb verteld is dat mijn ouders al uitgebreid boodschappen hadden gedaan voordat ik ze appte dat je vega at.”

IN DE SOEP
En dat eten bleek als voorafje een ossenstaartsoep te zijn. Een soep die ik sinds het overlijden van mijn oma niet meer had gegeten en die, op mijn verzoek van een tijdje terug, vandaag speciaal voor mij gemaakt zou worden. Gevolgd door een heerlijke hartige taart van spinazie met spekjes als hoofdgerecht.

Ineens kreeg ik het een beetje warm en hoewel de zon al best wat kracht had en het badwater heet was geweest was dat niet de reden. Hoe kon ik nu nog zeggen dat ik precies vandaag startte met mijn vegachallenge?

Je snapt, ik at die gruwelijk lekkere ossenstaartsoep die me deed denken aan de liefste oma op aarde. Ook van de hartige taart nam ik een lekkere punt, want als je het doet moet je het goed doen! Al genietend besloot ik dat ik de challenge anders maar een dagje langer door moest trekken.

 

EASY PEASY OF…?
Zo ingewikkeld als de eerste dag was verlopen, zo gemakkelijk gingen de andere dagen mij af. Dat stukje vlees op mijn bord miste ik geenszins. Tot ik op dag 13 (eigenlijk dus pas dag 12) naar het Amsterdam Food Festival ging.

Voor ik het wist werd er een stukje worst in mijn handen gedrukt. Een seconde twijfelde ik, maar netjes gaf ik mijn plakje weg aan mijn vriend. De man die vorige week nog riep: ‘Ik doe de challenge wel met je mee schat’, maar die nu blijkbaar geen enkele seconde twijfelde en het zo naar binnen schoof.

Ik zou dit volhouden en dus liep ik de gehele hal af naar het lekkerste vegagerecht van de avond. Dat was niet gemakkelijk. Blijkbaar staan geitenkaas en aubergine nog steeds op nummer 1 onder de vegetariërs. Niet mijn favorieten.

Uiteindelijk vond ik de ontdekking van de eeuw in de vorm van VLEESCH NOCH VISCH! Een heerlijke Griekse pita met vegetarische gyros. Ik eet nooit gyros, omdat ik sowieso al niet zo van bergen vlees houd. Maar deze gyros is ook nog eens gemaakt van duurzaam geteelde soja uit Canada. Wat een uitvinding en o zo lekker!

IMG_2553

Man aan de burger, vrouw aan de VLEESCH NOCH VIS

 

Met een blij buikje ging ik naar huis om de volgende dag een vegaburger van MOBIELE FLEXITARIA te eten op Schaft Food Festival in Utrecht. Helaas was dit een droog ding, maar de churros met witte chocolade die ik erna at en de geweldige sfeer maakte de vegaburger deceptie meer dan goed!

MAM, IK BEN NOG EEN DAGJE LANGER VEGETARIËR
Precies 13 dagen vegetarisch eten zaten erop. Ik zou het een dag langer volhouden na het ossenstaartsoep debacle. Wat erop neerkwam dat eerste paasdag mijn laatste dag zou zijn van de challenge.

Ik appte mijn moeder bij wie we het die dag zouden gaan vieren. ‘Mam, ik ben nog een dagje langer vegetariër.’ Drie keer raden wat ze me terug stuurde….

 


Een kleine impressie van wat ik verder at.

Lees HIER wat mijn nieuwste challenge wordt. Doe jij ook weer mee?

3 Berichten

Laat een bericht achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2017 HealthyJuf